NA PIERWSZY RZUT OKA:

Ogólne informacje

Dotyczy każdego, kto podnosi pracuje za pomocą dźwignicy lub w jej pobliżu

Najpierw

Korzystać z niniejszego podręcznika produktu

W niniejszym podręczniku produktu zastosowano następujące symbole:

1. Jest to instrukcja działania, wzywająca do wykonania określonej czynności roboczej.

• To jest wynik działania, informujący, co dzieje się w urządzeniu.

• To jest wyliczenie.

Wskazówki dotyczące niniejszego podręcznika produktu

Przed przystąpieniem do pracy przeczytaj uważnie podręcznik produktu. W każdym przypadku przestrzegać także innych podręczników produktu, dotyczących osprzętu i komponentów.

Po tym podręcznik produktu przechowywać w pobliżu dźwignicy. Podręcznik musi być dostępny dla każdego, kto pracuje suwnicą lub przy dźwignicy.

Podręcznik produktu przekazać wraz z dźwignicą, jeżeli jest sprzedawana, wynajmowana itp.

Objaśnienie pojęć "suwnica" i "żuraw"

Pojęcia "suwnica" i "żuraw" (w języku niemieckim określane wspólnym mianem "Kran") oznaczają we wszystkich podręcznikach produktu każdy produkt ABUS, który służy do podnoszenia i opuszczania ładunków oraz do ich transportowania.

Pojęcia te oznaczają zatem wszystkie suwnice i żurawie, słupowe żurawie warsztatowe, dźwignice HB i inne suwnice włącznie z wózkami suwnicowymi (z wciągnikiem linowym lub łańcuchowym). Obejmują one także stacjonarne wciągniki linowe i łańcuchowe.

Drukowanie podręczników produktów lub ich udostępnianie komputerowe

Podręczniki produktu do posiadanej suwnicy lub posiadanego żurawia są zestawione na załączonym nośniku danych w formacie PDF. Niektóre podręczniki produktu mogą być także dostępne jako drukowany zeszyt w segregatorze dokumentacji suwnicy.

Wszystkie dostarczone podręczniki produktu (na nośnikach danych i drukowane), muszą być ciągle dostępne dla wszystkich osób, które pracują przy dźwignicy lub na niej/nim.

1. Wszystkie podręczniki produktu dostarczone na nośnikach danych można wydrukować i przechowywać w pobliżu dźwignicy. Podręczniki produktu przechowywać w miejscu dostępnym dla osób, które pracują przy dźwignicy lub na niej/nim.
2. Zamiennie można udostępnić podręczniki dostarczone na nośnikach danych za pośrednictwem komputera. Przy takim wyborze należy się upewnić, czy komputer otwiera pliki PDF, w każdej chwili jest gotów do pracy, i czy do komputera mają dostęp wszystkie osoby, które pracują przy dźwignicy lub na niej/nim.
3. Podręcznik produktu „Obsługa dźwignicy ABUS“ musi być przechowywany w pobliżu dźwignicy. Ten podręcznik produktu zawiera ważne informacje dla operatora dźwignicy i powinien być w każdej chwili dostępny.

Użycie zgodne z przeznaczeniem.

Dźwignica jest przeznaczona do podnoszenia i opuszczania, a w zależności od rodzaju konstrukcji - także do poruszania, prawidłowo zawieszonych ładunków.

Dźwignice ABUS są przystosowane do poniższych zastosowań:

• Suwnica pomostowa do powierzchniowego przemieszczania ładunków.
• Żuraw warsztatowy do poruszania ładunków po okręgu.
• Dźwignica HB do powierzchniowego przemieszczania lżejszych ładunków.
• Tor wózka do liniowego poruszania ładunków.
• Przestawna wciągarka bramowa do niezależnego od lokalizacji powierzchniowego przemieszczania lżejszych ładunków.
• Stacjonarny wciągnik łańcuchowy i stacjonarny wciągnik linowy do stacjonarnego podnoszenia i opuszczania ładunków.
• W eksploatacji uwzględniać klasyfikację wg FEM, czas włączenia (przy pracy przerywanej) i częstotliwość włączania. Patrz podręcznik produktu „Obsługa dźwignicy ABUS“.
• Używać mechanizmu podnoszenia tylko, gdy rzeczywisty czas użytkowania jest krótszy niż teoretyczny okres użytkowania.
• Dźwignicy nie eksploatować w środowisku agresywnym lub z zagrożeniem wybuchowym.
• Stała eksploatacja dźwignicy tylko w środowiskach zabezpieczonych przed działaniem czynników atmosferycznych. Możliwe krótkotrwałe zastosowanie w otoczeniu niezabezpieczonym przed działaniem czynników atmosferycznych (na wolnym powietrzu w czasie opadów deszczu lub śniegu lub w niskich temperaturach). W razie dłuższej eksploatacji w otoczeniu niezabezpieczonym przed działaniem czynników atmosferycznych konieczne są zmiany w obrębie dźwignicy. Patrz „Przygotowanie dźwignicy do eksploatacji w otoczeniu niezabezpieczonym przed warunkami atmosferycznymi“.

W czasie wiatru nie jest przewidziana nawet krótkotrwała praca. Jeżeli dźwignica ma pracować podczas wiatru, to konieczne są zmiany w obrębie dźwignicy. Patrz „Przygotowanie dźwignicy do eksploatacji w otoczeniu niezabezpieczonym przed warunkami atmosferycznymi“.

Przepisy

W momencie wyprodukowania urządzenie jest zbudowane i sprawdzone zgodnie ze wszystkimi europejskimi normami i przepisami. Które zasady stanowią podstawę konstruowania i budowy, podano w deklaracji zgodności lub w deklaracji włączenia. Zasady te muszą być przestrzegane także przy montażu, w eksploatacji, kontroli i utrzymaniu; dotyczy to także obowiązujących przepisów bezpieczeństwa pracy.

Które z tych przepisów znajdują zastosowanie w danym przypadku, zależy głównie od warunków eksploatacji dźwignicy i od krajowych przepisów. Należy zapoznać się z obowiązującymi, aktualnymi przepisami i zasadami bezpieczeństwa pracy oraz przestrzegać ich! Patrz deklaracja zgodności lub deklaracja włączenia.

Podstawę niniejszego podręcznika produktu stanowią obowiązujące w Niemczech i w Unii Europejskiej przepisy prawne i administracyjne.

Jeśli urządzenie jest eksploatowane w innym kraju, to pomimo tego obowiązują podane w tym podręczniku instrukcje. Obowiązują one wówczas jako uzupełnienie krajowych przepisów. Treści podane w podręcznikach produktów obowiązują zawsze jako wymagania minimalne, które muszą być spełnione w każdym przypadku. Przepisy krajowe mogą te wymagania rozszerzać, nie mogą ich jednak zawężać.

Wyjątek: jeżeli przepisy krajowe są wyraźnie sprzeczne z informacjami zawartymi w podręczniku produktu, priorytet mają przepisy krajowe.

Gwarancja

• ABUS nie odpowiada za szkody, spowodowane użyciem niezgodnym z przeznaczeniem, niedostatecznymi kwalifikacjami personelu, nieprawidłowym wykonywaniem prac, zmianami, przebudowami i innymi zmianami w obrębie dźwignicy lub ich komponentów, na które firma ABUS nie udzieliła zgody.
• Roszczenia gwarancyjne przepadają w razie samowolnego wprowadzenia zmian w obrębie dźwignicy i jej komponentów, w przypadku montażu, użytkowania i konserwowania urządzenia w sposób inny, niż opisany w niniejszym podręczniku produktu, a także w razie korzystania z innych części zamiennych niż oryginalne części ABUS.
• Bezpieczna praca dźwignicy i jej komponentów jest zagwarantowana tylko pod warunkiem stosowania oryginalnych części zamiennych ABUS.

Sporządzić analizę zagrożenia

Urządzenie może stać się we wszystkich trybach pracy (eksploatacja, postój, w trakcie obsługi technicznej) oraz we wszystkich fazach życia produktu źródłem niebezpiecznych sytuacji.

To, z czyjej winy, dlaczego, kiedy, gdzie i jak dojdzie do takich zagrożeń, zależy od bardzo wielu czynników. Między innymi od obszaru użycia dźwignicy, warunków panujących w hali, przebiegu pracy w hali, dopasowania z innymi maszynami.

Opisane w tym i w innych podręcznikach produktu zagrożenia odnoszą się do standardowych zastosowań urządzenia i obejmują przede wszystkim zagrożenia, których bezpośrednim źródłem jest ono samo.

W celu uwzględnienia wszystkich innych występujących zagrożeń, użytkownik urządzania musi sporządzić analizę ryzyka i uwzględnić w niej wszystkie możliwe ryzyka we wszystkich możliwych trybach pracy.

Specjalne zadania transportowe, jak np. transport dwoma wózkami, sterowanie tandemowe, obracanie ładunku itp., są związane z dodatkowymi zagrożeniami, które muszą być dodatkowo uwzględnione.

Następnie użytkownik musi podjąć odpowiednie działania i środki w celu zminimalizowania lub wyeliminowania zagrożeń.

Użytkownik odpowiada za opracowanie analizy ryzyka i za podjęcie odpowiednich działań.

Wskazówki bezpieczeństwa: Dla każdego, kto pracuje suwnicą/żurawiem, przy dźwignicy lub w pobliżu tego urządzenia

Przestrzegać tych wskazówek dla bezpiecznego obchodzenia się z dźwignicą. Szczególne informacje o zagrożeniach są podane w odpowiednim punkcie, w którym dane zagrożenie występuje.

Te wskazówki podają generalne zagrożenia, których źródłem jest lub może być dźwignica. Dodatkowe zagrożenia muszą zostać określone przy pomocy analizy ryzyka na miejscu a następnie wyeliminowane.

Zasady bezpieczeństwa: Dla użytkownika (eksploatatora) dźwignicy

Przestrzegać tych zasad, żeby zapewnić pracownikowi przy dźwignicy bezpieczne stanowisko pracy.

Dźwignica

Ten rozdział zawiera ogólny przegląd palety produktów ABUS. Możliwe są także inne kombinacje dźwignic i wózków suwnicowych. W dalszym ciągu są możliwe dostawy dodatkowych typów suwnic, żurawi i wózków suwnicowych.

Opis urządzenia
suwnica jednodźwigarowa

• 1: Belka główna (wariant ELV)
• 2: Wózek suwnicowy (wciągnik linowy lub wciągnik łańcuchowy)
• 3: Nnapęd jazdy dźwignicy
• 4: Belka wózka
• 5: Zblocze dolne i hak ładunkowy
• 6: Torowisko

Opis urządzenia
suwnica dwudźwigarowa

• 1: Belka główna
• 2: Wózek suwnicowy (wciągnik linowy)
• 3: Belka wózka
• 4: Nnapęd jazdy dźwignicy
• 5: Zblocze dolne i hak ładunkowy
• 6: Torowisko

Opis urządzenia
suwnica podwieszana

• 1: Belka główna
• 2: Wózek suwnicowy (wciągnik linowy lub wciągnik łańcuchowy)
• 3: Nnapęd jazdy dźwignicy
• 4: Mechanizm jazdy dźwignicy
• 5: Belka wózka
• 6: Torowisko
• 7: Zblocze dolne i hak ładunkowy

Opis urządzenia
suwnica wspornikowa

• 1: Belka główna
• 2: Wózek suwnicowy (wciągnik linowy lub wciągnik łańcuchowy)
• 3: Torowisko
• 4: Zblocze dolne i hak ładunkowy
• 5: Belka wózka
• 6: Nnapęd jazdy dźwignicy

Opis urządzenia
suwnica półbramowa

• 1: Nnapęd jazdy dźwignicy
• 2: Górna belka wózka
• 3: Wózek suwnicowy (wciągnik linowy)
• 4: Belka główna
• 5: Podpora bramowa
• 6: Dolna belka wózka

Opis urządzenia
słupowy żuraw warsztatowy

• 1: Ramię żurawia
• 2: Układ zasilania wózka
• 3: Mechanizm jazdy wózka
• 4: Ruchomy układ sterowania (opcja)
• 5: Wózek suwnicowy (wciągnik linowy lub wciągnik łańcuchowy)
• 6: Hak ładunkowy
• 7: Kaseta sterownicza
• 8: Słup
• 9: Baza słupa
• 10: Mechanizm obrotu
• 11: Kkonsola ramienia

Opis urządzenia
przyścienny żuraw warsztatowy

• 1: Ramię żurawia
• 2: Mechanizm obrotu
• 3: Układ zasilania wózka
• 4: Mechanizm jazdy wózka
• 5: Ruchomy układ sterowania (opcja)
• 6: Wózek suwnicowy (wciągnik linowy lub wciągnik łańcuchowy)
• 7: Hak ładunkowy
• 8: Kaseta sterownicza
• 9: Kkonsola ramienia
• 10: Łożysko ścienne

Opis urządzenia
dźwignica HB tor jednoszynowy ESB

• 1: Zawieszenie
• 2: Jezdnia wózka
• 3: Mechanizm jazdy wózka
• 4: Układ zasilania wózka
• 5: Hak ładunkowy
• 6: Wózek suwnicowy (wciągnik łańcuchowy)

Opis urządzenia
dźwignica HB suwnica jednodźwigarowa EHB

• 1: Mechanizm jazdy dźwignicy
• 2: Torowisko
• 3: Zawieszenie
• 4: Dźwigar suwnicy
• 5: Mechanizm jazdy wózka
• 6: Wózek suwnicowy (wciągnik łańcuchowy)
• 7: Hak ładunkowy
• 8: Układ zasilania wózka

Opis urządzenia
Tor wózka

• 1: Jezdnia wózka
• 2: Wózek suwnicowy (wciągnik linowy lub wciągnik łańcuchowy)
• 3: Zblocze dolne i hak ładunkowy
• 4: Kaseta sterownicza

Opis urządzenia
przestawna wciągarka bramowa

• 1: Belka główna
• 2: Mechanizm jazdy wózka
• 3: Układ zasilania wózka
• 4: Podpora bramowa
• 5: Belka wózka
• 6: Kaseta sterownicza
• 7: Hak ładunkowy
• 8: Wózek suwnicowy (wciągnik łańcuchowy)

Opis urządzenia
stacjonarny wciągnik łańcuchowy

• 1: Obudowa
• 2: Zblocze dolne i hak ładunkowy
• 3: Kaseta sterownicza
• 4: Pojemnik łańcucha

Opis urządzenia
wciągnik

• 1: Przekładnia podnoszenia
• 2: Mechanizm jazdy wózka
• 3: Napęd jazdy wózka
• 4: Rama wózka
• 5: Zblocze dolne i hak ładunkowy
• 6: Silnik podnoszenia

Opis urządzenia
boczny wózek suwnicowy

• 1: Rama wózka
• 2: Przekładnia podnoszenia
• 3: Silnik podnoszenia
• 4: Zblocze dolne i hak ładunkowy
• 5: Mechanizm jazdy wózka

Opis urządzenia
dwuszynowy wózek suwnicowy

• 1: Silnik podnoszenia
• 2: Przekładnia podnoszenia
• 3: Rama wózka
• 4: Zblocze dolne i hak ładunkowy
• 5: Napęd jazdy wózka
• 6: Belka wózka
• 7: Mechanizm jazdy wózka

Opis urządzenia: wózek z jazdą dolną

• 1: Mechanizm jazdy wózka
• 2: Przekładnia podnoszenia
• 3: Napęd jazdy wózka
• 4: Rama wózka
• 5: Zblocze dolne i hak ładunkowy
• 6: Silnik podnoszenia

Cechy użytkowe

Suwnica jedno- i dwudźwigarowa i suwnica podwieszana:

• Te suwnice są przeznaczone do powierzchniowego przemieszczania ładunków w hali lub we fragmencie hali.
• Dźwignica porusza się po torowisku, które przymocowano do wsporników hali lub wsporników betonowych, pod stropem hali lub na osobnej konstrukcji nośnej.
• Dźwignice te posiadają wózek suwnicowy z wciągnikiem linowym lub łańcuchowym (z ręcznym lub mechanicznym mechanizmem jezdnym HF-EF).

Suwnica wspornikowa jednodźwigarowa

• Ta dźwignica jest przeznaczona do powierzchniowego przemieszczania ładunków w obrębie pracy przy ścianie hali.
• Suwnica porusza się po torowisku, które przymocowano z boku do wsporników hali lub wsporników betonowych.
• Urządzenie to posiada wózek w formie wciągnika linowego lub łańcuchowego (z ręcznym lub mechanicznym mechanizmem jezdnym HF-EF).

Suwnica półbramowa:

• Ta dźwignica jest przeznaczona do powierzchniowego przemieszczania ładunków w obrębie pracy przy ścianie hali.
• Suwnica półbramowa porusza się górną czołownicą po torowisku. Od środka hali porusza się ona dolną czołownicą po podłożu hali.
• Dźwignica ma na wózku wciągnik linowy.

Słupowy żuraw warsztatowy:

• Żuraw jest przeznaczony do poruszania ładunków po torze kołowym i torze części koła w obrębie obszary pracy wokół kolumny żurawia.
• Słup żurawia jest mocno zakotwiony w podłożu hali lub na specjalnie przygotowanym fundamencie.
• Na dźwignicy zamontowany jest w zależności od konstrukcji wciągnik linowy lub łańcuchowy (z ręcznym lub mechanicznym mechanizmem jezdnym HF-EF).

Przyścienny żuraw warsztatowy:

• Żuraw jest przeznaczony do poruszania ładunków po torze kołowym i torze części koła w obrębie obszary pracy wokół mocowania żurawia do ściany.
• Żuraw jest sztywno zakotwiony w ścianie hali, we wsporniku hali lub wsporniku betonowym.
• Na dźwignicy zamontowany jest w zależności od konstrukcji wciągnik linowy lub łańcuchowy (z ręcznym lub mechanicznym mechanizmem jezdnym HF-EF).

Dźwignice HB:

• Suwnica jednodźwigarowa EHB i dwudźwigarowa ZHB do powierzchniowego przemieszczania lżejszych ładunków w obrębie obszaru pracy.
• Tor jednoszynowy ESB i dwuszynowy ZSB są przeznaczone do liniowego przemieszczania lżejszych ładunków.
• Dźwignice wiszą na torowisku HB, które przymocowano pod stropem hali lub na osobnej konstrukcji nośnej.
• Dźwignica ma na wózku wciągnik łańcuchowy.

Jednoszynowy system transportu liniowego

• Ten jednoszynowy system transportu liniowego jest przeznaczony do liniowego przemieszczania ładunków w obrębie pracy.
• Tor wózka jest przymocowany do ściany hali, do wsporników hali, wsporników betonowych lub do osobnej konstrukcji nośnej.
• Urządzenie to posiada wózek w formie wciągnika linowego lub łańcuchowego (z ręcznym lub mechanicznym mechanizmem jezdnym HF-EF).

Przestawna wciągarka bramowa:

• Dźwignica do transportu lżejszych ładunków wyłącznie w bezpośrednim otoczeniu obszaru pracy.
• Dźwignicę można stosować elastycznie niezależnie od miejsca w różnych obszarach pracy.
• Dźwignica porusza się swobodnie na czterech samonastawnych kółkach na płaskim podłożu.
• Dźwignica ma na wózku wciągnik łańcuchowy.

Stacjonarny wciągnik łańcuchowy:

• Stacjonarny wciągnik łańcuchowy jest przeznaczony do podnoszenia i opuszczania ładunków.
• Jest zamocowany stacjonarnie do odpowiedniej konstrukcji nośnej.

Wciągnik:

• Wciągnik linowy pełni funkcję wózka suwnicowego na suwnicach jednodźwigarowych.
• Wciągnik linowy jest wyposażony w mechanizm jazdy wózka, który porusza się wzdłuż dolnego pasa belki głównej.

Boczny wózek suwnicowy:

• Wciągnik linowy wykonano jako boczny wózek suwnicowy na suwnicy jednodźwigarowej.
• Wciągnik linowy ma dwudzielny mechanizm jazdy wózka. Jedna część wciągnika linowego porusza się na szynie wózka, która jest umieszczona na głównej belce. Hak ładunkowy zwisa po stronie głównej belki, na której znajduje się szyna wózka. Po drugiej stronie głównej belki druga część mechanizmu jazdy wózka sięga pod górny pas.

Wciągarka dwuszynowa

• Wciągnik linowy pełni funkcję wózka suwnicowego na suwnicach dwudźwigarowych.
• Wciągnik linowy jest wyposażony w dwa mechanizmy jazdy wózka, które poruszają się na szynie wózka belki głównej.

Wózek z jazdą dolną:

• Wciągnik linowy pełni funkcję wózka suwnicowego na suwnicach jednodźwigarowych.
• Wciągnik linowy jest wyposażony w mechanizm jezdny wózka, który porusza się wzdłuż dolnego pasa belki głównej.

Dane techniczne

Normalne warunki otoczenia w trakcie eksploatacji

W wielu przypadkach możliwa jest eksploatacja w innych warunkach otoczenia (n p. przy wyższej temperaturze otoczenia). Aby określić indywidualne warunki pracy w hali (np. czas trwania i rodzaj oddziaływania wysokiej temperatury na dźwignicę), do dyspozycji stoi serwis ABUS. Patrz „Serwis ABUS“.

Trwałość obliczeniowa

Konstrukcyjnie zapewniona żywotność dźwignicy wynosi 20 i 25 lat.

Składowanie dźwignicy

Jeżeli dźwignica nie będzie od razu montowana.

1. Zetrzeć wodę deszczową.
2. Powierzchnie niepolakierowane i otwory osłonić folią i okleić taśmą samoprzylepną.
3. Rozpakować części zgrzane w folii (n p. słup i ramię żurawia warsztatowego). W przeciwnym razie pod folią będzie się gromadzić kondensat.

1. Nielakierowane części metalowe, wciągniki linowe i łańcuchowe, podzespoły elektryczne i elektroniczne przechowywać w suchym, niezapylonym miejscu..
2. Lakierowane części metalowe przechowywać w miarę możliwości w suchym, niezapylonym miejscu.

Kontrola po dłuższym czasie składowania

Przed montażem dźwignicy po dłuższym czasie składowania:

1. Sprawdzić wzrokowo wszystkie części. Nie mogą być mocno zabrudzone lub zapylone.
2. Sprawdzić powłokę lakierniczą. Lakier nie może się złuszczać ani być spękany.
3. Sprawdzi c części metalowe. Nie mogą mieć nalotów rdzy.
4. Sprawdzić części elektryczne. Części przewodzące prąd elektryczny (np. zestyki tulejkowe, kołki i zaciski) nie mogą być utlenione (np. przebarwione lub pokryte chropowatym osadem).

Montaż i podłączanie

Dotyczy każdego, kto wykonuje prace przy dźwig.

Użytkownik dźwignicy jest odpowiedzialny za dobór i odpowiednie kwalifikacje personelu przeprowadzającego uruchomienie.

Przykłady odpowiednio wykwalifikowanych osób:

• Osoby posiadające obszerną wiedzę opartą na wykształceniu zawodowym w zakresie budowy maszyn oraz elektrycznych instalacji suwnic.
• Osoby posiadające wystarczające doświadczenie w zakresie eksploatacji, montażu i konserwacji dźwignic.
• Osoby dysponujące kompleksową znajomością odnośnych reguł techniki, dyrektyw i przepisów bezpieczeństwa, obowiązujących w kraju użytkowania dźwignicy.
• Osoby regularnie szkolone przez firmę ABUS.

ABUS nie odpowiada za szkody spowodowane wykonaniem uruchomienia niefachowo lub przez osoby nie mające odpowiednich kwalifikacji.

ABUS zaleca powierzenie wykonywania uruchomienia zespołowi monterskiemu firmy ABUS.

Zasady bezpieczeństwa: przed uruchomieniem

Przed uruchomieniem zastosować się do następujących zasad bezpieczeństwa.

Zasady bezpieczeństwa: w trakcie uruchamiania

W trakcie uruchamiania zastosować się do następujących zasad bezpieczeństwa.

Zasady bezpieczeństwa: po uruchomieniu

Po zakończeniu uruchamiania zastosować się do następujących zasad bezpieczeństwa.

Przegląd montażu

Przed montażem kompletnej instalacji dźwignicy:

1. We wszystkich dostarczonych podręcznikach produktów przeczytać podrozdziały „Przegląd montażu“ lub „Kontrola warunków“.
2. Najpierw spełnić wszystkie wymagania w hali (np. zamontować torowisko dla dźwignicy, wykonać fundament dla żurawia warsztatowego, …).
3. Następnie ustalić kolejność montażu, stosownie do zestawu komponentów.
4. Następnie wykonać kolejno wszystkie czynności opisane we wszystkich podręcznikach produktu w rozdziale „Montaż“ i tak zmontować dźwignicę.
5. W razie potrzeby: dźwignicę chronić przed deszczem, śniegiem, wiatrem lub chłodem. Patrz „Przygotowanie dźwignicy do eksploatacji w otoczeniu niezabezpieczonym przed warunkami atmosferycznymi“.
6. Następnie podłączyć dźwignicę do sieci elektrycznej. Patrz „Podłączanie dźwignicy do instalacji elektrycznej“.
7. Na zakończenie przeprowadzić kontrolę przed pierwszym uruchomieniem. Patrz „Kontrola przed pierwszym uruchomieniem“ .

Przygotowanie dźwignicy do eksploatacji w otoczeniu niezabezpieczonym przed warunkami atmosferycznymi

Dotyczy tylko suwnic pomostowych

Stała eksploatacja dźwignicy tylko w środowiskach zabezpieczonych przed działaniem czynników atmosferycznych. Możliwe krótkotrwałe zastosowanie w otoczeniu niezabezpieczonym przed działaniem czynników atmosferycznych (na wolnym powietrzu w czasie opadów deszczu lub śniegu lub w niskich temperaturach).

Jeżeli dźwignica ma pracować dłużej lub ciągle w otoczeniu, które nie zapewnia ochrony przed czynnikami pogodowymi (praca na wolnym powietrzu, na deszczu, śniegu, w zimnie), to konieczne są zmiany w obrębie dźwignicy.

W czasie wiatru nie jest przewidziana nawet krótkotrwała praca. Jeżeli urządzenie ma pracować podczas wiatru, to konieczne są zmiany w obrębie dźwignicy.

W sprawie warunków otoczenia patrz „Dane techniczne“.

Zakładanie ochrony przed deszczem i śniegiem

Deszcz i śnieg przenikają do elektrycznych części dźwignicy i powodują tam zakłócenia (n p. zwarcia).

Kołpak przeciwdeszczowy na silniku mechanizmu jazdyKołpak przeciwdeszczowy na skrzynce styczników

1. Na silnik mechanizmu jazdy założyć kołpak przeciwdeszczowy.
2. Kołpak przeciwdeszczowy założyć na całym wciągniku linowym.
3. Założyć kołpak przeciwdeszczowy na wszystkie skrzynki styczników.

Założenie zabezpieczenia wiatrowego

Silny wiatr może spowodować niekontrolowane ruchy dźwignicy/żurawia (także w stanie wyłączonym).

Przykładowe zabezpieczenie wiatrowe na końcu torowiska

• Dźwignice pracujące na wolnym powietrzu: Po zakończeniu pracy dźwignicę przytrzymać w pozycji spoczynkowej (na końcu torowiska). W tej pozycji spoczynkowej znajduje się zabezpieczenie wiatrowe, które zabezpiecza urządzenie.
• Dźwignice pracujące częściowo na wolnym powietrzu: Jeżeli dźwignicę po zakończeniu pracy można wprowadzić z powrotem do hali, to można zrezygnować z zabezpieczenia wiatrowego.

Montaż systemu pomiaru wiatru

Ten rozdział obowiązuje tylko wtedy, gdy stwierdzono, że dźwignica może bezpiecznie pracować tylko do określonej prędkości wiatru.

Anemometr do systemu pomiaru wiatru

Na wyposażeniu dźwignicy musi być system pomiaru wiatru. System pomiaru wiatru ostrzega, gdy przekroczona zostanie określona prędkość wiatru. Po przekroczeniu dźwignica musi być w stanie przejechać w określonym czasie do pozycji spoczynkowej (do końca torowiska).

W tej pozycji spoczynkowej znajduje się zabezpieczenie wiatrowe, które zabezpiecza urządzenie. Alternatywnie zabezpieczenie wiatrowe można wykonać tak, że dźwignicę można zabezpieczyć w każdym położeniu.

Odpowiednia prędkość wiatru, do której dźwignica może być eksploatowany, oraz czas, w którym urządzenie musi dojechać do pozycji spoczynkowej, podano w książce kontrolnej.

Dotyczy tylko dźwignicy ze sterownikiem radiowym: aby przemieścić dźwignicę w zadanym czasie do pozycji spoczynkowej, pilota sterowania należy przechowywać tak, aby możliwy był szybki dostęp do niego.

Podłączanie dźwignicy do instalacji elektrycznej

Dotyczy tylko suwnicy dwudźwigarowej

Przegląd: Elektryczne przyłącze wciągnika

• Zasilanie elektryczne dźwignicy rozpoczyna się przy rozdzielnicy (8) sieci elektrycznej.
• Stąd jeden przewód (7) biegnie do wyłącznika zasilania sieciowego (1) instalacji dźwignicy.

Wyłącznik zasilania sieciowego to najlepsza możliwość wyłączenia całego urządzenia dźwignicowego.

Musi być zapewniona możliwość zabezpieczenia wyłącznika zasilania sieciowego przed przypadkowym włączeniem.

Wyłącznik zasilania sieciowego znajduje się najczęściej pod głównym układem zasilania prądowego dźwignicy, n p. na ścianie hali lub na wsporniku hali lub na wsporniku betonowym.

• Z wyłącznika zasilania sieciowego odchodzi przewód pionowy (2) do zasilania prądowego (3).
• Zasilanie prądowe łączy przewód pionowy z głównym układem zasilania prądowego (4) (najczęściej przy pomocy szynoprzewodu) dźwignicy.
• W głównym układzie zasilania prądowego znajduje się ruchomy odbierak prądu (5), który porusza się z suwnicą/żurawiem wzdłuż torowiska.
• Dźwignica jest łączona przy pomocy wtyczki odłącznika sieci (6) z głównym układem zasilania prądowego.

Przy pomocy tej wtyczki odłącznika sieci można zwolnić pojedynczą suwnicę / pojedynczy żuraw. Wtyczka odłącznika sieci może być zabezpieczona przed przypadkowym włączeniem.

Zamiast wtyczki odłącznika sieci można umieścić przy skrzynce stycznikowej dźwignicy osobny wyłącznik dźwignicy (w postaci wyłącznika głównego).

Funkcję wtyczki odłącznika sieci lub wyłącznika dźwignicy może także spełniać rozłącznik bezpiecznikowy. Rozłącznik bezpiecznikowy znajduje się w układzie sterowania suwnicą/żurawiem i może być zabezpieczony przed przypadkowym włączeniem.

Tylko dla słupowych żurawi warsztatowych

Przegląd: Elektryczne przyłącze wciągnika

• Zasilanie elektryczne dźwignicy rozpoczyna się przy rozdzielnicy (7) sieci elektrycznej.
• Stąd biegnie jeden przewód (6) do bazy słupa żurawia warsztatowego i jest prowadzony przez fundament do słupa (1).
• Przewód biegnie do wyłącznika zasilania sieciowego (5) żurawia.

Wyłącznik zasilania sieciowego to najlepsza możliwość wyłączenia całej dźwignicy.

Musi być zapewniona możliwość zabezpieczenia wyłącznika zasilania sieciowego przed przypadkowym włączeniem.

Wyłącznik zasilania sieciowego znajduje się na wysokości obsługi na słupie.

• Z wyłącznika zasilania sieciowego ułożony jest wewnątrz słupa przewód, który na górze jest wyprowadzony ze słupa.
  Typ konstrukcji LS i LSX: przewód jest wyprowadzony bezpośrednio ze słupa.
  Typ konstrukcji VS: przewód jest ułożony w słupie do korpusu pierścienia ślizgowego (3).
• Typ konstrukcji LS i LSX: Przewód ze słupa jest łączony bezpośrednio z układem zasilania wózka (4). Ewentualnie, w zależności od układu sterowania, wykonuje się także skrzynkę z bezpiecznikami, które zabezpieczają suwnicę.

Typ konstrukcji VS: Z korpusu pierścienia ślizgowego biegnie przewód albo do skrzynki stycznikowej żurawia (2) i stąd do układ zasilania wózka (4), albo bezpośrednio z korpusu pierścienia ślizgowego do układu zasilania wózka. Ewentualnie, w zależności od układu sterowania, wykonuje się także skrzynkę z bezpiecznikami, które zabezpieczają suwnicę.

Tylko przyścienny żuraw warsztatowy

Przegląd: Elektryczne przyłącze wciągnika

• Zasilanie elektryczne dźwignicy rozpoczyna się przy rozdzielnicy (6) sieci elektrycznej.
• Stąd jeden przewód (5) biegnie do wyłącznika zasilania sieciowego (4) dźwignicy.

Wyłącznik zasilania sieciowego to najlepsza możliwość wyłączenia całej dźwignicy.

Musi być zapewniona możliwość zabezpieczenia wyłącznika zasilania sieciowego przed przypadkowym włączeniem.

Wyłącznik zasilania sieciowego znajduje się najczęściej pod dźwignicą, np. na ścianie hali lub na wsporniku hali lub na wsporniku betonowym.

• Z wyłącznika zasilania sieciowego odchodzi przewód pionowy (1) do żurawia.
• Typ konstrukcji LW i LWX: Przewód jest łączony bezpośrednio z układem zasilania wózka (4). Ewentualnie, w zależności od układu sterowania, wykonuje się także skrzynkę z bezpiecznikami, które zabezpieczają suwnicę.

Typ konstrukcji VW: Przewód biegnie albo do skrzynki stycznikowej żurawia (2) i stąd do układ zasilania wózka (4), albo bezpośrednio do układu zasilania wózka. Ewentualnie, w zależności od układu sterowania, wykonuje się także skrzynkę z bezpiecznikami, które zabezpieczają suwnicę.

Tylko dla dźwignic HB z torem jednoszynowym ESB i dwuszynowym ZSB

Przegląd: Elektryczne przyłącze dźwignicy HB

• Zasilanie elektryczne dźwignicy HB rozpoczyna się przy rozdzielnicy (6) sieci elektrycznej.
• Stąd jeden przewód (5) biegnie do wyłącznika zasilania sieciowego (1) instalacji systemu dźwignicowego HB.

Wyłącznik zasilania sieciowego to najlepsza możliwość wyłączenia całej instalacji systemu dźwignicowego HB.

Musi być zapewniona możliwość zabezpieczenia wyłącznika zasilania sieciowego przed przypadkowym włączeniem.

Wyłącznik zasilania sieciowego znajduje się najczęściej pod głównym układem zasilania prądowego dźwignicy HB, np. na ścianie hali lub na wsporniku hali lub na wsporniku betonowym.

• Z wyłącznika zasilania sieciowego odchodzi przewód pionowy (2) do zasilania prądowego (3).
• Tam przewód jest łączony bezpośrednio z układem zasilania wózka (4). Ewentualnie, w zależności od układu sterowania, wykonuje się także skrzynkę z bezpiecznikami, które zabezpieczają suwnicę.

Tylko dla dźwignic HB EHB i suwnic dwudźwigarowych ZHB ZHB

Przegląd: Elektryczne przyłącze dźwignicy HB

• Zasilanie elektryczne dźwignicy HB rozpoczyna się przy rozdzielnicy (8) sieci elektrycznej.
• Stąd jeden przewód (7) biegnie do wyłącznika zasilania sieciowego (1) instalacji systemu dźwignicowego HB.

Wyłącznik zasilania sieciowego to najlepsza możliwość wyłączenia całej instalacji systemu dźwignicowego HB.

Musi być zapewniona możliwość zabezpieczenia wyłącznika zasilania sieciowego przed przypadkowym włączeniem.

Wyłącznik zasilania sieciowego znajduje się najczęściej pod głównym układem zasilania prądowego dźwignicy HB, np. na ścianie hali lub na wsporniku hali lub na wsporniku betonowym.

• Z wyłącznika zasilania sieciowego odchodzi przewód pionowy (2) do zasilania prądowego (3).
• Zasilanie prądowe łączy przewód pionowy z głównym układem zasilania prądowego (4) dźwignicy.
• Dla szynoprzewodu: W głównym układzie zasilania prądowego znajduje się ruchomy odbierak prądu (5), który porusza się z dźwignicą HB wzdłuż torowiska HB.
  Dla przewodu oponowego wleczonego: Przewód głównego układu zasilania prądowego wisi w pętlach przy torowisku HB i jest ciągnięty przez dźwignicę HB.
• Dźwignica HB jest połączona z głównym układem zasilania prądowego.

Jeżeli system dźwignicowy HB składa się z pojedynczej dźwignicy HB, to główny układ zasilania prądowego zostaje podłączony bezpośrednio do dźwignicy HB. Ewentualnie, w zależności od układu sterowania, wykonuje się także skrzynkę z bezpiecznikami, które zabezpieczają suwnicę.

• Jeżeli system dźwignicowy HB składa się z wielu dźwignic HB, to jeden wyłącznik dźwignicy znajduje się przy dźwignicy.

Przy pomocy tego wyłącznika dźwignicy można zwolnić pojedynczą dźwignicę HB. Musi być zapewniona możliwość zabezpieczenia odłącznika sieci przed przypadkowym włączeniem. Ewentualnie, w zależności od układu sterowania, wykonuje się także skrzynkę z bezpiecznikami, które zabezpieczają suwnicę.

Tylko dla przestawnych wciągarek bramowych

Przegląd: Elektryczne przyłącze wciągnika

• Zasilanie elektryczne dźwignicy rozpoczyna się w gnieździe wtykowym prądu trójfazowego (4).
• Stamtąd odpowiedni przewód z wtyczką CEE (3) biegnie do wtyczki odłącznika sieci (2) dźwignicy.
• Stąd jeden przewód biegnie do wyłącznika zasilania sieciowego (1) dźwignicy.

Wyłącznik zasilania sieciowego znajduje się przy jednej z podpór bramowych na suwnicy.

Tylko dla toru jazdy wózka

Przegląd: Elektryczne przyłącze wciągnika

• Zasilanie elektryczne dźwignicy rozpoczyna się przy rozdzielnicy (3) sieci elektrycznej.
• Stąd jeden przewód (4) biegnie do wyłącznika zasilania sieciowego (5) dźwignicy.

Wyłącznik zasilania sieciowego to najlepsza możliwość wyłączenia całej dźwignicy.

Musi być zapewniona możliwość zabezpieczenia wyłącznika zasilania sieciowego przed przypadkowym włączeniem.

Wyłącznik zasilania sieciowego znajduje się najczęściej pod dźwignicą, np. na ścianie hali lub na wsporniku hali lub na wsporniku betonowym.

• Z wyłącznika zasilania sieciowego odchodzi przewód pionowy (1) do żurawia.
• Tam przewód jest łączony z układem zasilania wózka (2).

Tylko dla stacjonarnego wciągnika łańcuchowego

Przegląd: Elektryczne przyłącze wciągnika

• Zasilanie elektryczne stacjonarnego wciągnika łańcuchowego wykonuje się odpowiednio do warunkow w hali.
• Na przewodzie (3) musi być zainstalowany wyłącznik główny jako wyłącznik zasilania sieciowego (2) albo złącze wtykowe jako wtyczka odłącznika sieci.

Złączka bagnetowa (1) na wciągniku łańcuchowym nie może być zabezpieczona przed przypadkowym włączeniem i dlatego nie nadaje się jako wtyczka odłącznika sieci.

Tylko dla stacjonarnego wciągnika linowego

Przegląd: Elektryczne przyłącze wciągnika

• Zasilanie elektryczne stacjonarnego wciągnika linowego wykonuje się odpowiednio do warunków panujących w hali.
• Wtyczka odłącznika sieci (1) na wciągniku linowym może być zabezpieczona przed przypadkowym włączeniem.
• Mimo to wskazane jest zainstalowanie na przewodzie (3) odpowiedniego wyłącznika głównego jako wyłącznika zasilania sieciowego (2).

Sprawdzenie lokalnej sieci elektrycznej

1. W suwnicach/żurawiach bez transformatora wstępnego: napięcie robocze i częstotliwość sieciowa dźwignicy porównać z napięciem sieciowym i częstotliwością sieciową lokalnej sieci elektrycznej.

Napięcie robocze i częstotliwość sieciowa są podane na tabliczkach znamionowych na dźwignicy i w książce kontrolnej.

Napięcie robocze musi być zgodne z napięciem i częstotliwością sieci.

1. W suwnicach/żurawiach z transformatorem wstępnym: Napięcie sieciowe lokalnej sieci elektrycznej musi zostać przekształcone przez transformator wstępny do napięcia roboczego dźwignicy.

Porównać napięcie robocze i częstotliwość na wejściu transformatora wstępnego z napięciem sieciowym i częstotliwością lokalnej sieci elektrycznej.

Podłączenie dźwignicy

1. Poprowadzić przewody, założyć wyłącznik zasilania sieciowego i podłączyć dźwignicę.

Kontrola pola wirującego

Dźwignica może zostać podłączona tylko do 3-fazowej sieci elektrycznej z prawostronnym polem wirującym.

1. Odblokować przycisk zatrzymania awaryjnego.
2. Wcisnąć do połowy przycisk podnoszenia.

• Hak ładunkowy musi powoli podjechać do góry lub zatrzymać się (jeżeli dojechał już do granicznego wyłącznika awaryjnego górnego).

Jeżeli jednak hak opuszcza się:

• Zamienione są fazy w sieci elektrycznej.

1. Skorygować zamienione fazy.

W miarę możliwości skorygować fazy tam, gdzie zostały zamienione. Tylko w wyjątkowych przypadkach zamieniać ponownie fazy bezpośrednio w sieci zasilającej.

Kontrola przewodu ochronnego

Wszystkie części dźwignicy są połączone z przewodem ochronnym lokalnej sieci elektrycznej. Połączenia te mają formę połączeń wtykowych, końcówek kablowych itp.

We wszystkich połączeniach przewodu ochronnego, wykonanych podczas montażu dźwignicy:

1. Przeprowadzić oględziny.

Przewody ochronne muszą być ciągłe i prawidłowo podłączone.

Przykłady podłączania przewodów ochronnych:

Zapewnianie kompatybilności elektromagnetycznej (EMC)

W zasadzie wszystkie urządzenia i przewody elektryczne wytwarzają pola elektromagnetyczne. Pola te mogą mieć negatywny wpływ na inne urządzenia i powodować ich nieprawidłowe działanie. Aby w maksymalnym stopniu wyeliminować takie zakłócenia, podczas prac na instalacji elektrycznej należy przestrzegać kilku podstawowych zasad.

Podczas wykonywania elektrycznych prac przy dźwignicy:

Żeby dźwignica działała bez zakłóceń, wszystkie elektryczne elementy i wszystkie przewody przyłączeniowe muszą zostać fachowo podłączone.

Między innymi należy przestrzegać następujących punktów zasaad.

• Przewodów sygnałowych nie układać razem z przewodami elektroenergetycznymi.
• W przetwornicach częstotliwości: przewody przyłączeniowe do oporników hamulcowych i do silników ułożyć przez dwuzłączki kablowe w skrzynkach styczników i doprowadzić bezpośrednio do przetwornicy częstotliwości.
• Ekranowanie przewodów ekranowanych ułożyć na dużej powierzchni i uziemić.
• Nie skręcać, nie splatać ani nie lutować ekranowania. Zamiast tego użyć dostarczonych w komplecie materiałów instalacyjnych.
• Niewykorzystane żyły przewodów uziemić w skrzynce styczników.

Kontrola przed pierwszym uruchomieniem

Zanim dźwignica zostanie przejęta do eksploatacji, należy przeprowadzić kontrolę przed pierwszym uruchomieniem. Użytkownik odpowiada za przeprowadzenie tej kontroli przed pierwszym uruchomieniem.

Wymagania, jakie musi spełniać kontroler

Użytkownik suwnicy jest odpowiedzialny za dobór i odpowiednie kwalifikacje kontrolera.

Przykłady odpowiednio wykwalifikowanych osób:

• Osoby posiadające obszerną wiedzę opartą na wykształceniu zawodowym w zakresie budowy maszyn oraz elektrycznych instalacji suwnic.
• Osoby posiadające wystarczające doświadczenie w zakresie eksploatacji, montażu i konserwacji dźwignic.
• Osoby dysponujące kompleksową znajomością odnośnych reguł techniki, dyrektyw i przepisów bezpieczeństwa, obowiązujących w kraju użytkowania dźwignicy.
• Osoby regularnie szkolone przez firmę ABUS.

Przegląd: Badanie dźwignicy

Odpowiednio przygotowana osoba, przeprowadzająca badanie dźwignicy, odpowiada za zakres i rodzaj przeprowadzanego badania.

Podlegające kontroli punkty w poniższej liście stanowią ogólny przegląd zakresu badania suwnic i żurawi ABUS. W zależności od typu konstrukcji dźwignica może nie poosiadać wszystkich części.

Decyzja, czy suwnica jest w nienagannym stanie, należy wyłącznie do kontrolera. Stwierdzone braki muszą zostać naprawione lub uzupełnione. Kontroler decyduje, czy suwnica musi zostać potem ponownie zbadana.

Jeżeli obowiązujące przepisy lokalne wymagają dodatkowych kontroli, należy je także wykonywać.

Kontroler sprawdza dźwignicę w stanie gotowym do eksploatacji. Należ przy tym zapewnić, że nikt nie będzie narażony na możliwe do uniknięcia niebezpieczeństwo.

Sprawdzić co najmniej następujące punkty.

1. Sprawdzić ogólny stan. Części urządzenia dźwignicowego nie mogą być uszkodzone, zardzewiałe ani nie mogą wykazywać innych niebezpiecznych zmian materiałowych.
2. Sprawdzić stan konstrukcji nośnej. Nie może być uszkodzona.
3. Sprawdzić prawidłowy montaż i podłączenie dźwignicy. Urządzenie musi być zmontowane i podłączone zgodnie z tym i innymi podręcznikami produktu.
4. Sprawdzić napędy mechanizmu podnoszenia, napędy jazdy wózka i napędy jazdy dźwignicy. Muszą one działać nienagannie. Badanie instalacji włączonej Patrz podręcznik produktu „Obsługa dźwignicy ABUS“.
5. Sprawdzić hamulce napędów mechanizmu podnoszenia, napędów jazdy wózka i napędów jazdy dźwignicy. Muszą one działać nienagannie. Badanie instalacji włączonej Patrz podręcznik produktu „Obsługa dźwignicy ABUS“.
6. Sprawdzić wyłącznik graniczny podnoszenia (dla granicznego wyłącznika bezpieczeństwa i awaryjnego wyłącznika granicznego). Mechanizm podnoszenia musi wyłączać się w odpowiednich punktach przesterowania.
7. Jeżeli zamontowano: Sprawdzić roboczy wyłącznik graniczny. Mechanizm podnoszenia musi wyłączać się w odpowiednich punktach przesterowania.
8. Sprawdzić ogranicznik jazdy. Napędy jazdy dźwignicy i napędy jazdy wózka muszą wyłączać się w odpowiednich punktach przesterowania.
9. Sprawdzić śruby. Wszystkie śruby muszą być mocno dokręcone i zabezpieczone. W przeciwnym razie przykręcić śruby z odpowiednim momentem obrotowym i zabezpieczyć.

1. Sprawdzić urządzenia ostrzegawcze (jeżeli zamontowano). Muszą one działać w przewidziany sposób.
2. Sprawdzić zabezpieczenie przeciążeniowe (n p. system wskaźnikowy obciążenia LIS lub sprzęgło poślizgowe). Musi działać w przewidziany sposób.
3. Sprawdzić wszystkie pozostałe urządzenia zabezpieczające dźwignicy. Muszą one działać w przewidziany sposób.
4. Sprawdzić stan zabezpieczenia wiatrowego (jeżeli jest). Musi działać zgodnie z oczekiwaniami.
5. Sprawdzić tabliczki. Wymagane tabliczki muszą być na dźwignicy i muszą być czytelne. W przeciwnym razie tabliczki wymienić na nowe.
6. Przeprowadzić badanie statyczne maksymalnego udźwigu.

Sprawdzić dźwignicę obciążeniem pomiarowym o wielkości 1,25-krotności maksymalnego udźwigu urządzenia.

1. Przeprowadzić badanie dynamiczne maksymalnego udźwigu.

Sprawdzić dźwignicę obciążeniem pomiarowym o wielkości 1,1-krotności maksymalnego udźwigu urządzenia.

1. Tylko w razie konieczności: przeprowadzić dodatkowe badania wymagane przez przepisy krajowe.
2. Tylko na terytorium UE: sprawdzić, czy jest dołączona deklaracja zgodności lub deklaracja włączenia.

Sprawdzenie książki kontrolnej

Także w krajach, w których nie jest wymagane prowadzenie książki kontrolnej, wskazane jest dokumentowanie przeprowadzonej kontroli w książce kontrolnej.

1. Sprawdzenie książki kontrolnej

• Książka musi być prowadzona.
• Książka musi znajdować się w zasięgu wszystkich osób, które pracują urządzeniem lub przy urządzeniu.
• Jednoznacznie opisać przynależność dźwignicy.
• Wszystkie przeprowadzone kontrole (np. kontrola przed pierwszym uruchomieniem, kontrole okresowe, kontrole torowiska, …) muszą byc udokumentowane.

Dokumentowanie kontroli przed pierwszym uruchomieniem

Także w krajach, w których nie jest wymagane prowadzenie książki kontrolnej, wskazane jest dokumentowanie przeprowadzonej kontroli w książce kontrolnej.

Książka kontrolna dźwignicy

1. Wyniki całej kontroli muszą być udokumentowane w książce kontrolnej.

• Rodzaj i zakres kontroli
• Pozostałe do wykonania punkty kontroli
• Stwierdzone braki
• Ocena, czy dźwignica nadaje się do eksploatacji.
• Decyzja, czy konieczna jest dodatkowa kontrola.

Książka kontrolna i cała dokumentacja dźwignicy musi znajdować się w zasięgu wszystkich osób, które pracują urządzeniem lub przy urządzeniu.

1. Przeprowadzona kontrola okresowa musi być potwierdzona tak, aby potwierdzenie było dobrze widoczne od zewnątrz, n p. w postaci naklejki kontrolnej.

Wyłączanie żurawia z ruchu

Jeżeli dźwignica ma zostać wyłączona z eksploatacji na dłuższy czas:

1. Wyłączyć dźwignicę. Patrz podręcznik produktu „Obsługa dźwignicy ABUS“.
2. Zabezpieczyć wyłącznik zasilania sieciowego przed przypadkowym włączeniem.

Demontaż

Jeżeli dźwignica ma zostać zdemontowany:

ABUS zaleca powierzenie wykonania demontażu przez personel uruchomieniowy, który wykonywał wcześniej pierwsze uruchomienie. Patrz „Montaż i podłączanie“.

1. Dźwignicę zdemontować w odwrotnej kolejności do opisu w rozdziale „Uruchamianie“ we wszystkich podręcznikach produktu.
2. Zutylizować śruby HV, nakrętki HV i nakrętki samozabezpieczające. Mogą być one używane tylko jednokrotnie.

Ponowny montaż dźwignicy

Jeżeli zdemontowana dźwignica ma zostać ponownie zmontowany:

ABUS zaleca, aby ponowny montaż został wykonany przez personel uruchomieniowy, który przeprowadzał pierwsze uruchomienie. Patrz „Montaż i podłączanie“.

1. Dźwignicę zmontować zgodnie z opisem w rozdziale „Uruchamianie“ we wszystkich podręcznikach produktu.
2. Koniecznie zastosować nowe śruby HV, nakrętki HV i nakrętki samozabezpieczające.
3. Po ponownym montażu konieczne jest przeprowadzenie kontroli jak przed pierwszym uruchomieniem. Patrz „Kontrola przed pierwszym uruchomieniem“.

Badania

Dotyczy każdego, kto wykonuje badania i odbiory suwnicy zgodnie z przepisami bezpieczeństwa pracy.

Suwnica musi być okresowo badana, żeby zapewnić jej bezpieczną eksploatację. Odpowiedzialność za te okresowe badania ponosi użytkownik urządzenia.

Najpierw

Okres między kolejnymi kontrolami

Kontrola okresowa musi być przeprowadzana nie rzadziej niż raz na rok.

W określonych warunkach może być konieczne częstsze wykonywanie kontroli okresowej. Powody mogą być następujące.

• Częsta praca z udźwigiem znamionowym.
• Praca w systemie wielozmianowym.
• Częste używanie.
• Zapylone lub agresywne środowisko.

Użytkownik odpowiada za sprawdzenie warunków i ustalenie okresów między kolejnymi kontrolami. W razie wątpliwości firma ABUS jest do Państwa dyspozycji.

Wymagania, jakie musi spełniać kontroler

Użytkownik suwnicy jest odpowiedzialny za dobór i odpowiednie kwalifikacje kontrolera.

Przykłady odpowiednio wykwalifikowanych osób:

• Osoby posiadające obszerną wiedzę opartą na wykształceniu zawodowym w zakresie budowy maszyn oraz elektrycznych instalacji suwnic.
• Osoby posiadające wystarczające doświadczenie w zakresie eksploatacji, montażu i konserwacji dźwignic.
• Osoby dysponujące kompleksową znajomością odnośnych reguł techniki, dyrektyw i przepisów bezpieczeństwa, obowiązujących w kraju użytkowania dźwignicy.
• Osoby regularnie szkolone przez firmę ABUS.

Konserwacja wynikająca z kontroli okresowej

W wielu krajach badanie okresowe odbywa się na podstawie krajowych zaleceń i specyfiki, które muszą być odpowiednio uwzględniane.

Ponadto kontrola okresowa stanowi podstawę do wykonania konserwacji dźwignicy, zalecanej przez ABUS jako producenta.

Jeżeli w trakcie kontroli okresowej zostaną ujawnione wady/braki, zużycie lub inne problemy, stanowi to podstawę do wykonania odpowiednich prac konserwacyjnych.

Na podstawie tego wymagania może okazać się celowe dostosowanie okresów między kolejnymi badaniami (patrz „Najpierw“) lub dodatkowe skontrolowanie szczególnie obciążonych części (patrz „Kontrola szczególnie mocno obciążonych części“).

Dlatego badania okresowe muszą być wykonane przez użytkownika także, jeżeli wytyczne krajowe nie wymagają żadnych badań okresowych lub wymagają badań w mniejszym zakresie.

Zakres kontroli

Odpowiednio przygotowana osoba, przeprowadzająca badanie dźwignicy, odpowiada za zakres i rodzaj przeprowadzanego badania.

Przegląd: Badanie dźwignicy

Podlegające kontroli punkty w poniższej liście stanowią ogólny przegląd zakresu badania suwnic i żurawi ABUS. W zależności od typu konstrukcji dźwignica może nie poosiadać wszystkich części.

Decyzja, czy suwnica jest w nienagannym stanie, należy wyłącznie do kontrolera. Stwierdzone braki muszą zostać naprawione lub uzupełnione. Kontroler decyduje, czy suwnica musi zostać potem ponownie zbadana.

Jeżeli obowiązujące przepisy lokalne wymagają dodatkowych kontroli, należy je także wykonywać.

Ogólny przegląd pozycji wymagających badania:

1. Sprawdzić ogólny stan. Części urządzenia dźwignicowego nie mogą być uszkodzone, zardzewiałe ani nie mogą wykazywać innych niebezpiecznych zmian materiałowych.
2. Sprawdzić stan konstrukcji nośnej. Nie może być uszkodzona.
3. Sprawdzić prawidłowy montaż i podłączenie dźwignicy. Urządzenie musi być zmontowane i podłączone zgodnie z tym i innymi podręcznikami produktu.
4. Sprawdzić napędy mechanizmu podnoszenia, napędy jazdy wózka i napędy jazdy dźwignicy. Muszą one działać nienagannie. Badanie instalacji włączonej Patrz podręcznik produktu „Obsługa dźwignicy ABUS“.
5. Sprawdzić hamulce napędów mechanizmu podnoszenia, napędów jazdy wózka i napędów jazdy dźwignicy. Muszą one działać nienagannie. Badanie instalacji włączonej Patrz podręcznik produktu „Obsługa dźwignicy ABUS“.
6. Sprawdzić wyłącznik graniczny podnoszenia (dla granicznego wyłącznika bezpieczeństwa i awaryjnego wyłącznika granicznego). Mechanizm podnoszenia musi wyłączać się w odpowiednich punktach przesterowania.

1. Jeżeli zamontowano: Sprawdzić roboczy wyłącznik graniczny. Mechanizm podnoszenia musi wyłączać się w odpowiednich punktach przesterowania.
2. Sprawdzić ogranicznik jazdy. Napędy jazdy dźwignicy i napędy jazdy wózka muszą wyłączać się w odpowiednich punktach przesterowania.
3. Sprawdzić śruby. Wszystkie śruby muszą być mocno dokręcone i zabezpieczone. W przeciwnym razie przykręcić śruby z odpowiednim momentem obrotowym i zabezpieczyć.
4. Sprawdzić urządzenia ostrzegawcze (jeżeli zamontowano). Muszą one działać w przewidziany sposób.
5. Sprawdzić zabezpieczenie przeciążeniowe (n p. system wskaźnikowy obciążenia LIS lub sprzęgło poślizgowe). Musi działać w przewidziany sposób.
6. Sprawdzić wszystkie pozostałe urządzenia zabezpieczające dźwignicy. Muszą one działać w przewidziany sposób.
7. Sprawdzić stan zabezpieczenia wiatrowego (jeżeli jest). Musi działać zgodnie z oczekiwaniami.
8. Sprawdzić tabliczki. Wymagane tabliczki muszą być na dźwignicy i muszą być czytelne. W przeciwnym razie tabliczki wymienić na nowe.
9. Sprawdzić spoiny spawane. Nie mogą być popękane ani złamane.
10. Sprawdzić stan powłoki lakierniczej. Nie może być zdrapana ani złuszczać się. W przeciwnym razie usunąć złuszczający się lakier i poprawić powłokę.
11. Sprawdzenie haka ładunkowego. Patrz „Sprawdzenie haka ładunkowego.“.
12. Sprawdzić szczelność napędów mechanizmu podnoszenia, jazdy wózka i jazdy dźwignicy. Na zewnątrz napędów nie mogą być widoczne ślady wydostających się smarów ani rysy.
13. Sprawdzić szczelinę powietrzną i grubość okładzin hamulcowych hamulców napędów mechanizmu podnoszenia, napędów jazdy wózka i napędów jazdy suwnicy. Szerokość szczeliny powietrznej musi być zgodna z opisem w odpowiednim podręczniku produktu. Grubość okładziny hamulcowej musi być zgodna z opisem w odpowiednim podręczniku produktu. W przeciwnym razie należy ustawić szczelinę powietrzną i w miarę możliwości wymienić tarczę hamulcową razem z okładziną hamulcową lub łopatkę wentylatora z okładzina hamulcową

Jeżeli szerokość szczeliny powietrznej mieści się w dozwolonym zakresie, ale z doświadczenia wiadomo, że przed kolejną obsługą techniczną szczelina kontrolna będzie większa od dozwolonej: hamulec już teraz odpowiednio wyregulować, albo wymienić tarczę hamulcową z okładziną lub łopatkę wentylatora z okładziną hamulcową.

1. W razie potrzeby: sprawdzić udźwig.

Udźwig sprawdzić obciążeniem pomiarowym o wielkości zbliżonej do maksymalnego udźwigu dźwignicy.

1. Sprawdzić nasmarowanie wszystkich części ruchomych. Patrz „Smary“.
2. Jeżeli zamontowano: Sprawdzić szynoprzewód. Patrz „Kontrola szynoprzewodu“.

1. Sprawdzić książkę kontrolną Patrz „Sprawdzenie książki kontrolnej“.
2. Wyznaczyć wykorzystaną część teoretycznego okresu użytkowania. Patrz „Kontrola pozostałego okresu użytkowania“.
3. Tylko w razie konieczności: przeprowadzić dodatkowe badania wymagane przez przepisy krajowe.
4. Udokumentować kontrolę. Patrz „Dokumentowanie kontroli“.

Także w krajach, w których nie jest wymagane prowadzenie książki kontrolnej, wskazane jest dokumentowanie przeprowadzonej kontroli w książce kontrolnej.

Sprawdzenie haka ładunkowego.

Dotyczy tylko wciągnika łańcuchowego

1. Zmierzyć rozwarcie ‚e’ haka ładunkowego.
2. Zmierzyć wysokość haka ładunkowego przy podstawie ‚f’.
3. Zmierzone wartości nie mogą odbiegać od wartości podanych w tabeli.

Wielkość haka ładunkowego	Typ konstrukcji haka ładunkowego	Maks. rozwarcie haka ‚e’ [mm]	Min. wysokość przy podstawie ‚f’ [mm]	Materiał
012	Pojedynczy	26,4	18,1	STE 355
025	Pojedynczy	30,8	22,8	STE 355
05	Pojedynczy	37,5	29,5	34 CrMo 4
1	Pojedynczy	44,0	38,0	34 CrMo 4
1,6	Pojedynczy	49,5	45,6	34 CrMo 4

1. Jeżeli rozwarcie haka ładunkowego jest większe niż dozwolone lub wysokość haka przy podstawie jest mniejsza od dozwolonej, wymienić hak ładunkowy.
2. Jeżeli hak ładunkowy jest odkształcony (również gdy zachowane są podane wyżej wymiary): przeprowadzić badanie rys powierzchniowych.

Tylko dla wciągnika linowego

Kontrola lekkobieżności

Trawersa haka

1. Obracanie haka ładunkowego w obie strony.

Hak ładunkowy musi obracać się lekko i swobodnie we wszystkich kierunkach.

1. Hak ładunkowy obracać w obie strony przy trawersie haka.

Trawersa haka musi obracać się swobodnie.

1. Jeżeli hak ładunkowy nie obraca się lekko i swobodnie, to musi zostać naprawiony.

W razie potrzeby Serwis ABUS jest do dyspozycji użytkowników. Patrz „Serwis ABUS“.

Sprawdzenie jarzma zblocza dolnego

Jarzmo

1. Sprawdzić jarzma. Nie mogą mieć pęknięć, odkształceń ani innych uszkodzeń.
2. Jeżeli jarzma są odkształcone lub w inny sposób uszkodzone,muszą zostać wymienione.

Pomiar odkształcenia i zużycia haka ładunkowego

1. Zmierzyć odległość ‚y’ pomiędzy dwoma wybitymi oznaczeniami.
2. Zadaną wartość odstępu ‚y‘ odczytać w książce kontrolnej lub na haku ładunkowym.

Zmierzona odległość ‚y’ nie może być większa niż 1,1-krotność zadanej odległości ‚y‘.

Dla haka dwurożnego odległości ‚y1‘ i ‚y2‘ mierzy się od wybitych oznaczeń na czubku haka ładunkowego do oznaczenia na trzonku i osobno porównuje.

1. Zmierzyć wysokość haka ładunkowego przy podstawie ‚f’.
2. Porównać wynik pomiaru z tabelą.

Zmierzona wysokość haka przy podstawie ‚f’ nie może być mniejsza od wartości podanej w tabeli. W tabeli podana jest minimalna wysokość haka przy podstawie.

Wielkość haka ładunkowego	Typ konstrukcji haka ładunkowego	Minimalna wysokość haka przy podstawie ‚f’ [mm]
1	Hak jednorożny	38
1,6	Hak jednorożny	45,6
2,5	Hak dwurożny	47,5
2,5	Hak jednorożny	55,1
4	Hak dwurożny	57
4	Hak jednorożny	63,7
6	Hak dwurożny	71,3
6	Hak jednorożny	80,8
8	Hak dwurożny	80,8
8	Hak jednorożny	90,3
10	Hak dwurożny	90,3
10	Hak jednorożny	100,7
12	Hak dwurożny	100,7
12	Hak jednorożny	112,1
16	Hak dwurożny	112,1
16	Hak jednorożny	125,4
20	Hak dwurożny	125,4
20	Hak jednorożny	142,5
25	Hak dwurożny	142,5
25	Hak jednorożny	161,5
32	Hak dwurożny	161,5
32	Hak jednorożny	180,5
40	Hak dwurożny	180,5
40	Hak jednorożny	201,4

1. Jeżeli rozwarcie haka ładunkowego jest większe niż dozwolone lub wysokość haka przy podstawie jest mniejsza od dozwolonej, wymienić hak ładunkowy.

Haka ładunkowego ani jego nakrętki nie naprawiać przez spawanie (n p. przez napawanie).

1. Sprawdzić powierzchnie zużycia w podstawie haka. Muszą one przechodzić płynnie w ograniczające powierzchnie. Nie mogą na nich występować żadne ostre wyżłobienia, krawędzie ani inne błędy powierzchni.
2. Skontrolować krawędzie. Na bocznych krawędziach haka nie może być wystających zadziorów lub podobnych wad powierzchni.
3. Jeżeli powierzchnie zużywające się lub boczne krawędzie mają ostre wyżłobienia lub krawędzie, można je wygładzić (n p. pilnikiem). Podane wyżej wartości graniczne wysokości haka przy podstawie muszą być zachowane po wygładzeniu.

Sprawdzić powierzchnię haka ładunkowego

1. Sprawdzić powierzchnię haka ładunkowego. Nie może ona wykazywać żadnych wad, pęknięć ani śladów korozji.
2. Jeżeli powierzchnia haka ładunkowego choćby tylko w minimalnym stopniu nie jest prawidłowa, to hak ładunkowy zdemontować i zbadać powierzchnię. Nie może ona wykazywać żadnych wad, pęknięć ani śladów korozji.

Kontrola zabezpieczenia przed obracaniem nakrętki haka

Hak ładunkowy z zabezpieczeniem przed obracaniem przez rozprężną tuleję zaciskaną:

Nakrętka haka

1. Przechylić hak ładunkowy, aż będzie dobrze widać zabezpieczenie przed obrotem.
2. Sprawdzić zabezpieczenie przed odkręceniem. Kołek rozprężny musi być na swoim miejscu, nie może być uszkodzony ani pęknięty, i musi być mocno osadzony.
3. Jeżeli kołka rozprężnego brak lub jest uszkodzony, to musi zostać wymieniony.

Hak ładunkowy z zabezpieczeniem przed obracaniem przez blaszkę zabezpieczającą:

Podkładka ustalająca

1. Przechylić hak ładunkowy, aż będzie dobrze widać zabezpieczenie przed obrotem.
2. Sprawdzić zabezpieczenie przed odkręceniem. Podkładka ustalająca musi być na swoim miejscu, nie może być uszkodzona i musi być pewnie osadzona.
3. Jeżeli blaszki zabezpieczającej brak lub jest uszkodzona, to musi zostać wymieniona.

Sprawdzić zabezpieczenie gardzieli haka

1. Sprawdzić zabezpieczenie gardzieli haka. Musi być ono na swoim miejscu, sprawne i lekkobieżne, nie może być odkształcone ani w inny sposób uszkodzone.
2. Jeżeli brak jest zabezpieczenia gardzieli haka, jest ono uszkodzone lub nie funkcjonuje prawidłowo, to należy je wymienić.

Kontrola szynoprzewodu

Badanie liny

Tylko dla wciągnika linowego

1. Sprawdzić całą linę, czy nie jest uszkodzona. Na linie nie mogą występować przedstawione tu lub podobne uszkodzenia.

Przykładowe uszkodzenia

Struktura liny rozwarstwiła się. Widoczne są wewnętrzne skrętki liny.

W linie utworzyły się pętle.

W linie jest przegięcie. Powstaje wskutek gwałtownego działania siły zewnętrznej na linę.

Lina jest miejscowo spłaszczona. Jest to wynik ściskania liny.

W linie utworzył się kosz. Powstaje on wskutek gwałtownego odkręcania liny.

Lina ma deformację korkociągową.

1. Sprawdzić całą linę, czy nie ma w niej pęknięć drutów. Lina nie może mieć na długości 6 x średnica liny lub 30 x średnica liny więcej pęknięć drutów niż liczba podana w ateście zakładowym ABUS dla lin drucianych w książce kontrolnej.

Przykładowe pęknięcia drutów

Szereg pęknięć drutów. Pęknięcia drutów to objawy normalnego zużycia liny. Powstają, gdy lina jest zginana pod obciążeniem na krążkach linowych.

Pęknięcie drutu z odstającym drutem.

1. Jeżeli na linie widoczne są przedstawione lub podobne uszkodzenia, linę należy wycofać z eksploatacji i założyć inną.
2. Jeżeli lina ma pęknięcia drutów, ale mniej niż dozwolona liczba, skrócić czas do wykonania następnego badania.
3. Jeżeli liczba pęknięć drutów jest wyższa od dozwolonej, linę należy wycofać z eksploatacji i założyć inną.

Kontrola łańcucha

Dotyczy tylko wciągnika łańcuchowego

1. Sprawdzić stan łańcucha (smarowanie, korozja, uszkodzenia powierzchniowe) i zużycie (długość łańcucha na odcinku 11 ogniw). Patrz podręcznik produktu wciągnika łańcuchowego.

Przykładowe uszkodzenia

Duży stopień zużycia ogniwa łańcucha.

Mechaniczne uszkodzenie ogniwa łańcucha.

Podstawy wyznaczania pozostałego okresu użytkowania

Żeby uniknąć wypadków związanych z suwnicą/żurawiem z powodu zużycia i starzenia, należy zawsze zapewnić pracę mechanizm podnoszenia w obrębie bezpiecznych okresów eksploatacji.

Rzeczywisty czas użytkowania (S) i teoretyczny okres użytkowania (D)

Mechanizm podnoszenia pracuje w bezpiecznym okresie eksploatacji, gdy rzeczywisty czas użytkowania (S) mechanizmu podnoszenia jest krótszy niż teoretyczny okres użytkowania (D).

Teoretyczny okres użytkowania (D) jest wyznaczany i ustalany przez firmę ABUS zgodnie z obowiązującymi zasadami techniki. Teoretyczny okres użytkowania jest podawany w godzinach pracy pod pełnym obciążeniem. Godzina pracy pod pełnym obciążeniem oznacza, że mechanizm podnoszenia pracował obliczeniowo przez godzinę z maksymalnym udźwigiem.

Rzeczywisty czas użytkowania (S) mechanizmu podnoszenia musi zostać wyznaczony przez użytkownika. Wartość tę wyznacza się na podstawie liczby godzin pracy, układów obciążeń i innych czynników.

Układ obciążeń

Do uwzględniania także tych faz w eksploatacji mechanizmu podnoszenia, w których mechanizm podnoszenia nie jest obciążany maksymalnym udźwigiem, lecz podnosi mniejsze ładunki, dostępne są cztery różne układy obciążeń (Km). Układ obciążeń (Km) to współczynnik matematyczny. Określa on, jakie jest rzeczywiste obciążenie mechanizmu podnoszenia w czasie pracy.

Występują cztery układy obciążeń.

• Lekkie (Km = 0,5)
• Średnie (Km = 0,5 do 0,63)
• Ciężkie (Km = 0,63 do 0,8)
• Bardzo ciężkie (Km = 0,8 do 1,0)

Na przykład w lekkim układzie obciążeń mechanizm podnoszenia przesuwa się często z pustym hakiem ładunkowym i transportu lekkie ładunki (w stosunku do swojego maksymalnego udźwigu). W bardzo ciężkim układzie obciążeń mechanizm podnoszenia rzadko przesuwa się z pustym hakiem ładunkowym i prawie zawsze transportuje ładunki z maksymalnym udźwigiem.

Układ obciążeń określa więc, w jakim stopniu mechanizm podnoszenia jest obciążany maksymalnym udźwigiem a w jakim tylko niewielkimi obciążeniami.

Przykłady

tylko wyjątkowo najwyższe obciążeniepoza tym bardzo małe obciążenie

tylko wyjątkowo najwyższe obciążeniepoza tym małe obciążenie

poza tym średnie obciążenie

poza tym duże obciążenie

Kontrola pozostałego okresu użytkowania

Co najmniej raz na rok w ramach kontroli okresowej należy udokumentować rzeczywisty czas użytkowania (S).

W trakcie kontroli okresowych należy nadal kontrolować pozostały okres użytkowania. Ustala się przy tym, czy rzeczywisty czas użytkowania (S) jest nadal krótszy niż teoretyczny okres użytkowania (D).

Jeżeli pozostały okres użytkowania jest bardzo mały lub zerowy, nie wolno kontynuować używania mechanizmu podnoszenia. W takim przypadku konieczne jest wykonanie remontu generalnego całego mechanizmu podnoszenia przez producenta firmę ABUS.

Wyznaczanie pozostałego okresu użytkowania

1. Dokładna procedura wyznaczania pozostałego okresu użytkowania jest opisana w instrukcji FEM 9.755.

Przegląd

1. Odczytać na tabliczce znamionowej napędu podnoszenia klasyfikację wg normy FEM.
2. Odczytać z tabeli odpowiednie teoretyczny okres użytkowania D.

1. Wyznaczyć rzeczywisty czas użytkowania.

Można go wyznaczyć za pomocą pamięci sumarycznej obciążenia, z dokumentacji wykorzystania, na podstawie licznika roboczogodzin lub szacunkowo.

1. Porównać teoretyczny czas użytkowania (D) z wyznaczonym teoretycznym okresem użytkowania (S).
2. Wyznaczony pozostały okres użytkowania mechanizmu podnoszenia udokumentować w książce kontrolnej.
3. Jeżeli został osiągnięty teoretyczny okres użytkowania mechanizmu podnoszenia: wycofać mechanizm podnoszenia z eksploatacji i zlecić firmie ABUS wykonanie remontu generalnego.

Sprawdzenie książki kontrolnej

Także w krajach, w których nie jest wymagane prowadzenie książki kontrolnej, wskazane jest dokumentowanie przeprowadzonej kontroli w książce kontrolnej.

1. Sprawdzenie książki kontrolnej

• Książka musi być prowadzona.
• Książka musi znajdować się w zasięgu wszystkich osób, które pracują urządzeniem lub przy urządzeniu.
• Jednoznacznie opisać przynależność dźwignicy.
• Wszystkie przeprowadzone kontrole (np. kontrola przed pierwszym uruchomieniem, kontrole okresowe, kontrole torowiska, …) muszą byc udokumentowane.

Dokumentowanie kontroli

Także w krajach, w których nie jest wymagane prowadzenie książki kontrolnej, wskazane jest dokumentowanie przeprowadzonej kontroli w książce kontrolnej.

Książka kontrolna dźwignicy

1. Wyniki całej kontroli muszą być udokumentowane w książce kontrolnej.

• Rodzaj i zakres kontroli
• Pozostałe do wykonania punkty kontroli
• Stwierdzone braki
• Ocena, czy dźwignica nadaje się do eksploatacji.
• Decyzja, czy konieczna jest dodatkowa kontrola.

Książka kontrolna i cała dokumentacja dźwignicy musi znajdować się w zasięgu wszystkich osób, które pracują urządzeniem lub przy urządzeniu.

1. Przeprowadzona kontrola okresowa musi być potwierdzona tak, aby potwierdzenie było dobrze widoczne od zewnątrz, n p. w postaci naklejki kontrolnej.

Kontrola po istotnych zmianach

Jeżeli przy dźwignicy wprowadzono istotne zmiany. to konieczna jest kontrola urządzenia.

Ta kontrola jest identyczna z kontrolą przed pierwszym uruchomieniem. Patrz „Kontrola przed pierwszym uruchomieniem“.

Kontrola ta obejmuje tylko te części dźwignicy, które istotnie zmieniono.

Przykładowe istotne zmiany

• Zmiany układu zasilania prądowego
• Wymiana wózków suwnicowych
• Przebudowa lub zmiana napędów jazdy lub napędów podnoszenia
• Zwiększenie maksymalnego udźwigu urządzenia dźwignicowego
• Przedłużenie torowiska
• Przeniesienie suwnic na inne torowiska
• Spawanie elementów nośnych
• Zmiany konstrukcyjne w konstrukcji nośnej
• Przebudowa części konstrukcji nośnej. Obejmuje ona między innymi torowisko, wsporniki, rygle hali, wsporniki hali, wiązary betonowe i wsporniki betonowe.
• Zmiana warunków eksploatacyjnych urządzenia dźwignicowego w odniesieniu do klasyfikacja wg normy FEM.
• Przebudowa na inny rodzaj sterowania (n p. sterownik radiowy).
• Zmiana trybu pracy z punktu widzenia klasy czasu pracy i układu obciążeń (np. przestawienie z pracy jednozmianowej na wielozmianową).

Kontrola szczególnie mocno obciążonych części

Podczas eksploatacji dźwignicy mogą wystąpić sytuacje, w których poszczególne części są mocniej obciążone, niż przewidywano.

Może to spowodować uszkodzenia, które mogą zostać wykryte zbyt późno w ramach kontroli okresowych wykonywanych wg ustalonych wcześniej terminów.

Także dla tych części musi być jednak zagwarantowana bezpieczna eksploatacja.

Dlatego też może zaistnieć konieczność szczególnie częstej kontroli pewnych części lub całych zespołów i modułów dźwignicy. Te dodatkowe kontrole należy wówczas wykonywać dodatkowo do kontroli okresowej w krótszych odstępach czasu.

Przykłady

• Analiza zagrożeń wykazała, że niektóre części (np. hamulce lub liny) są wyjątkowo mocno obciążane.

Przykład: w zakładzie spożywczym ze względów sanitarnych nie wolno smarować lin. Z analizy ryzyka jasno wynika, że lina ta będzie szczególnie obciążona. Lina musi być kontrolowana częściej niezależnie od kontroli okresowych.

• Na silne obciążenie części wskazują powtarzające się awarie.

Przykład: W dźwignicy drugi już raz w krótkim czasie zużyła się na skutek szczególnie dużego obciążenia okładzina hamulcowa. Należy kontrolować ją częściej, niezależnie od kontroli okresowych.

• Warunki eksploatacji zostały zmienione, nie wiadomo, czy te nowe warunki eksploatacji obciążają dźwignicę bardziej niż poprzednio.

Przykład: dźwignica jest wykorzystywana w nowym cyklu pracy. Nośne części dźwignicy, przede wszystkim linę, należy dodatkowo sprawdzać, aż będzie można wykluczyć możliwość uszkodzenia z powodu nowych warunków eksploatacji.

• Dźwignica została nadmiernie obciążona w zdarzeniu bliskim wypadkowi.

Przykład: Przez nieuwagę wychwycono ładunek suwnicą/żurawiem. Nośne części dźwignicy, przede wszystkim linę, należy dodatkowo sprawdzać, aż będzie można wykluczyć możliwość uszkodzenia.

Za kontrolę szczególnie obciążonych części odpowiada użytkownik. Także użytkownik ustala terminy kontroli, w których mają być badane szczególnie obciążone części. Terminy te muszą być znacznie krótsze od terminów kontroli okresowych.

W razie potrzeby Serwis ABUS jest do dyspozycji użytkowników. Patrz „Serwis ABUS“.

Użytkownik dźwignicy jest odpowiedzialny za dobór i odpowiednie kwalifikacje kontrolera. Kwalifikacje patrz „Kontrola przed pierwszym uruchomieniem“.

Plan przeglądowy

W niniejszym planie przeglądowym wymieniono wszystkie prace kontrolne i konserwacyjne, które należy wykonać przy dźwignicy w różnych odstępach czasu.

Niniejszy plan przeglądowy stanowi przy tym zestawienie informacji z różnych rozdziałów i różnych podręczników produktów.

Informacje o pracach do wykonania są zamieszczone w w następujących miejscach.

• Prace, które należy wykonywać codziennie (są to przede wszystkim kontrole funkcjonowania), wykonuje zazwyczaj operator dźwignicy (dźwignicy), zanim przystąpi do pracy.

Dlatego prace te są opisane we wszystkich podręcznikach produktów w rozdziale „Obsługa“ w punkcie „Kontrola przed przystąpieniem do pracy i włączenie“ oraz w podręczniku produktu „Obsługa dźwignicy ABUS“.

• Prace do wykonania w ramach kontroli okresowej, mogą być wykonywane, zgodnie z przepisami krajowymi, np. przez serwis ABUS, własnych konserwatorów, wyspecjalizowane firmy serwisowe lub wyspecjalizowane firmy zajmujące się przeglądami.

Dlatego prace te są opisane w tym i we wszystkich innych podręcznikach produktów w części „Kontrola“. Patrz „Zakres kontroli“.

• Wymiana smarów, która musi być wykonywana w ramach remontu generalnego lub w ramach kontroli okresowych albo w innym cyklu, jest wykonywana przykładowo przez serwis ABUS lub przez własnych konserwatorów albo wyspecjalizowane firmy serwisowe.

Dlatego prace te są opisane w tym i we wszystkich innych podręcznikach produktów w rozdziale „Smary“.

Konserwacja

Dotyczy każdej osoby, która wykonuje prace związane z konserwacją, naprawami lub przebudową dźwignicy.

Użytkownik dźwignicy jest odpowiedzialny za dobór i odpowiednie kwalifikacje personelu utrzymania ruchu.

Przykłady odpowiednio wykwalifikowanych osób:

• Osoby posiadające obszerną wiedzę opartą na wykształceniu zawodowym w zakresie budowy maszyn oraz elektrycznych instalacji suwnic.
• Osoby posiadające wystarczające doświadczenie w zakresie eksploatacji, montażu i konserwacji dźwignic.
• Osoby dysponujące kompleksową znajomością odnośnych reguł techniki, dyrektyw i przepisów bezpieczeństwa, obowiązujących w kraju użytkowania dźwignicy.
• Osoby regularnie szkolone przez firmę ABUS.

ABUS nie odpowiada za szkody spowodowane wykonaniem konserwacji niefachowo lub przez osoby nie mające odpowiednich kwalifikacji.

ABUS zaleca powierzenie wykonywania konserwacji serwisowi firmy ABUS.

Używać tylko oryginalnych części zamiennych ABUS. W przeciwnym razie przepadają roszczenia z tytułu gwarancji.

Wyłączyć dźwignicę

Przed wszelkimi pracami przy dźwignicy:

1. Wyłączyć dźwignicę.

W przeciwnym czasie części instalacji elektrycznej żurawia będą nadal pod napięciem.

Ponadto może się zdarzyć, że inna osoba użyje przez nieuwagę dźwignicę, zrzucając ludzi i przedmioty z urządzenia lub powodując przewrócenie pomostów roboczych.

Jeżeli dźwignica musi pozostać włączona podczas wykonywania konserwacji (n p. wymiana liny):

1. Podejmując inne działania zapewnić zmniejszenie zagrożenia porażenia elektrycznego oraz uniemożliwić innym osobom użycie dźwignicy.

Wyłączyć wyłącznik zasilania sieciowego dźwignicy.

Wyłącznik zasilania sieciowego

1. Wyłącznik zasilania sieciowego obrócić do pozycji 0.
2. Zabezpieczyć jedną lub kilkoma kłódkami.

Tylko dźwignice ze skrzynką stycznikową

Ten punkt ma zastosowanie tylko wtedy, gdy dźwig´nica jest wyposażona w skrzynkę stycznikową (n p. suwnice i, w zależności od wariantów i opcji, ewentualnie także żurawie warsztatowe i dźwignice HB).

Dźwignicę wyłączyć przez wyciągnięcie wtyczki odłącznika sieci

Jest to celowe przede wszystkim wtedy, gdy przy pomocy wyłącznika zasilania sieciowego nie można wyłączyć całego urządzenia dźwignicowego.

Wtyczka odłącznika sieci

1. Wtyczkę odłącznika sieci wyciągnąć z gniazda wtykowego skrzynki styczników dźwignicy.
2. Wtyczkę zabezpieczyć kłódką, żeby uniemożliwić przypadkowe wetknięcie.

Dotyczy tylko wciągnika łańcuchowego: złączka bagnetowa na wciągniku łańcuchowym nie może być zabezpieczona przed przypadkowym włączeniem i dlatego nie nadaje się jako wtyczka odłącznika sieci.

Zasady bezpieczeństwa: przed przystąpieniem do czynności związanych z utrzymaniem

Przed przystąpieniem do czynności związanych z utrzymaniem zastosować się do następujących zasad bezpieczeństwa.

Zasady bezpieczeństwa: w trakcie wykonywania czynności związanych z utrzymaniem

W trakcie wykonywania prac związanych z utrzymaniem zastosować się do następujących zasad bezpieczeństwa.

Zasady bezpieczeństwa: po zakończeniu czynności związanych z utrzymaniem

Po zakończeniu czynności związanych z utrzymaniem zastosować się do następujących zasad bezpieczeństwa.

Dopuszczenie dźwignicy

Dopuszczenie żurawia do pracy przez użytkownika po zakończeniu czynności związanych z utrzymaniem

1. Sprawdzić, czy wszystkie prace zostały całkowicie zakończone.
2. Sprawdzić, czy dźwignica jest w stanie gotowości eksploatacyjnej i jest bezpieczna.
3. Sprawdzić, czy wszystkie części, narzędzia, środki pomocnicze itd. zostały usunięte.

1. Uruchamianie dźwignicy.
2. Przeprowadzić staranną kontrolę funkcjonowania całej dźwignicy/żurawia. Patrz podręcznik produktu „Obsługa dźwignicy ABUS“.

Z kasety sterowniczej przełączyć na sterownik awaryjny

Przebudowa dźwignicy

ABUS nie przejmuje odpowiedzialności cywilnej za przeróbki i za zmiany, jakie nie zostały zatwierdzone lub uzgodnione.

Wystawiona przez firmę ABUS deklaracja zgodności lub włączenia wygasa, jeśli przy dźwignicy zostaną wykonane samowolne przeróbki lub zmiany.

Podczas zakrojonej na szeroką skalę przebudowy dźwignicy należy przestrzegać co najmniej tych punktów:

• W każdej chwili musi istnieć możliwość odłączenia dźwignicy przy pomocy np. wyłącznika zasilania sieciowego.
• Zgodnie z przepisami lokalnymi i krajowymi urządzenie musi być podłączone do przewodu ochronnego, który musi być przez użytkownika zabezpieczony przed napięciem a silniki przed przeciążeniem.
• Zatrzymanie awaryjne musi być w każdej chwili możliwe.
• Jeżeli silniki podnoszenia i silniki jazdy będą sterowane przetwornicami częstotliwości innych producentów, muszą być spełnione wymagania w zakresie instalacji i ustawiania, określone przez producenta przetwornicy częstotliwości.

Aby uniknąć uszkodzeń silnika podnoszenia lub silnika jazdy wskutek skoków napięcia, w razie używania przetwornicy częstotliwości innych producentów należy zasadniczo stosować filtr sieciowy.

ABUS zaleca stosowanie systemu płynnego sterowania ABULiner, ponieważ w tym systemie przetwornica częstotliwości jest optymalnie dopasowana do zastosowanego silnika.

Serwis ABUS

Smary

Wskazówka

Smarów syntetycznych nie wolno mieszać ze smarami mineralnymi!

Wymiana smaru

1. Zdemontować i udostępnić odpowiedni komponent (napęd jazdy, napęd podnoszenia, …).
2. Usunąć stary smar dopóki jest rozgrzany do temperatury pracy.
3. Usunąć resztki smaru odpowiednim środkiem czyszczącym.
4. Wlać lub nałożyć nowy smar.
5. Zamontować komponent i sprawdzić szczelność.

Schematy ideowe

• Schematy ideowe dźwignicy znajdują się w segregatorze z dokumentacją dźwignicy i na nośniku danych „ABUDoku“.
• W suwnicach pomostowych: Kopie schematów ideowych znajdują się w skrzynkach stycznikowych dźwignicy

Deklaracja zgodności i deklaracja włączenia

Tylko na terytorium UE

Deklaracja zgodności

Jeżeli dźwignica jest sprzedawana przez ABUS jako samodzielna maszyna, to wystawiana jest deklaracja zgodności. Znajduje się ona w książce kontrolnej dźwignicy.

Wystawiona przez firmę ABUS deklaracja zgodności lub włączenia wygasa, jeśli przy dźwignicy zostaną wykonane samowolne przeróbki lub zmiany.

• 1: Adres firmy ABUS
• 2: Pełnomocnik ds. kompletacji specjalnej dokumentacji technicznej
• 3: Identyfikacyjne dane techniczne dźwignicy
• 4: Normy, na podstawie których żuraw został zaprojektowany i wyprodukowany
• 5: Podpis pełnomocnika

Deklaracja włączenia

Jeżeli dźwignica jest sprzedawana przez ABUS jako część, w pojedynczych częściach lub do zabudowy w innej maszynie, to wystawiana jest deklaracja włączenia w rozumieniu dyrektywy maszynowej załącznik II 1B. Znajduje się ona w książce kontrolnej dźwignicy.

Uruchomienie żurawia jest zabronione do momentu stwierdzenia, że urządzenie, w które mają być wbudowane komponenty ABUS, w całości odpowiada wymaganiom powołanych dyrektyw WE w brzmieniu obowiązującym w dacie wystawienia deklaracji.

Na komponentach ABUS kontrola przed pierwszym uruchomieniem musi być wykonana przed wystawieniem deklaracji zgodności dla całego urządzenia. Patrz „Kontrola przed pierwszym uruchomieniem“.

• 1: Adres firmy ABUS
• 2: Pełnomocnik ds. kompletacji specjalnej dokumentacji technicznej
• 3: Identyfikacyjne dane techniczne dźwignicy
• 4: Normy, na podstawie których żuraw został zaprojektowany i wyprodukowany
• 5: Podpis pełnomocnika

ABUS Kransysteme GmbH
Sonnenweg 1
D – 51647 Gummersbach
Tel. 0049 – 2261 – 37-0
Faks 0049 – 2261 – 37-247
info@abus-kransysteme.de

Przekazywanie oraz powielanie tego dokumentu, jego wykorzystywanie i udostępnianie jego treści jest niedozwolone, chyba że została wyraźnie udzielona zgoda. Naruszenie tej zasady zobowiązuje do odszkodowania. Wszystkie prawa związane z ewentualnym udzieleniem patentu lub zarejestrowaniem wzoru użytkowego zastrzeżone.

AN 120197PL004
2024-08-01